رد شدن به محتوای اصلی

بزرگترین گمشده های ما در زندگی، نزدیکترین ها به ما هستند. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

Orodthe-Great-92

پیمان زناشویی آسان، ارزشمند است. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

سخت نمودن پیمان زناشویی، به نام ارزش نهادن به سنت ها درست نیست. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

گل زرد رنگ همیشه بهار، سرشار از مهر است، می توان با دادن شاخه ای از آن، پیمان زناشویی بست. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

استوارترین پیمان ها آنهاییست که با اندیشه مان پذیرفته ایم. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

پیوند پاک، پیوندی ابدی است. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

پیوند، از پس تنهایی رخ می دهد، ارزش می یابد و توان آدمی را چندین برابر می سازد، پس باید هر پیوند پاکی را، شادباش گفت. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

کینه را از خود دور کن، چرا که خرمن مهر و پاکی ات را به آتش می کشد. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

گاهی برای رسیدن به پیشرفت، می بایست راه سخت کوهستان را برگزینیم. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

آدم خودساخته، بازیچه بادهایی که به هر سو روانند، نمی گردد. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

نظام آموزشی که در آن تشویق جایی ندارد، بیمار و بی ارزش است. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

هر چه بلند پروازتر باشیم، به رازهای کمتری بر می خوریم. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

خشم و فریاد، چهره ما را زشت نشان می دهد. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

با همه وجود و چشمانی باز، با تلخترین حقایق زندگی روبرو شوید و از چیزی نترسید. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

فزون خواهی، برای داشته های ما زیانبار است. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

کسانی که بیم از دست دادن جایگاه خویش را دارند، همواره فریاد می کشند. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

هر حماقتی، شجاعت و بی باکی نیست. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

پیمانهای زناشویی، با جشن های بزرگ و ولخرجی های دروغین، پایدار نمی گردد. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

میدان پیمان های گسسته، همچون مردابی دهشتناک است، که باید از آن گریخت. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

برای آشتی، بر هم پیشی گیریم. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

جفتت اگر پرید، برای پریدن شتاب مکن. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

شناخت درست زن و مرد از هم، تنها راه جلوگیری از جدایی و گسست است. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

مردی که همسرش را به درشتی بیرون می کند، به اشک به دنبالش خواهد دوید. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

Negahi Be Arman Nameh Orod Bozorg / Farzaneh Sheida 2

ادامه : و در تعریف زندگی وآدمی دیدی وسیع ونظریات ایشان آنقدر با معنا و عمیق بود که خواندن ونوشتن از آن برای خود من آنقدر جالب و ارزشمند و دوست داشتنی بود که با لذتی وصف ناپذیر مینوشتم و مینوشتم و هیچ چیز مرا از پا نمی انداخت و خستگی ساعتها و ساعتهای متمادی کار با شروع فرگرد جدید برایم هیچ می شد و مجدد همان شوق را در دل حس می کردم و با لذتی عمیق و با تمام دل و تمامی روح و اندیشه ام به تفسیر آرمان نامه ی *ارد بزرگ پرداختم , چرا که بسیار نظریات ایشان را دوست داشته و برای راه زندگی آنرا خط به خط می پذیرم و در عین حال بسیار نیز متوجه ی این موضوع شدم که باورها وعقایدم نزدیکی و هماهنگی شدیدی با عقایدایشان دارد و همین مطلب مرا در نوشتن کتاب « بُعد سوم آرمان نامه » به شوق می کشید ,بطوری که با وجود تمامی مشکلاتی که طی نوشته شدن این کتاب از سر گذراندم ,هیچ چیزی موفق به این نشد, که لحظه ای مرا, سرد گرداند . هر چه که من نوشتم جز تفسیر و واکاوی افکار * ارد بزرگ نبود و تمامی حتی بررسی ها از روی علوم و دانش امروزی همراه با ترجمه هائی از کتب و نوشته های ارزشمند که برای ترجمه ی آن زمانی نیز بکار گرف...

هم رنگ دیگر کسان شدن

هم رنگ دیگر کسان شدن ، باور هیچ کدام از بزرگان نبوده است . اُرد بزرگ اکنون به شما می گویم که مرا گم کنید وخود را بیابید.وتنها آن گاه که همگان مرا انکار کردید، نزد شما باز خواهم آمد. فریدریش نیچه وقتی حیوانی را ذبح می کنی ، در دل خود به قربانی بگو:نیروی که فرمان کشتن تو را به من داد ، نیرویی است که بزودی مرا از پای در خواهد آورد و هنگامی که لحظه موعد من فرا رسد ، من نیز همانند تو خواهم سوخت ، زیرا قانونی که تو را در مقابل من تسلیم کرده است بزودی مرا به دستی قوی تر خواهد سپرد. خون تو و خون من عصاره ای است که از روز ازل برای رویاندن درخت آسمانی (در آن سویی طبیعت ) آماده شده است. جبران خلیل جبران

4

● بعُد سوم آرمان نامه ی اُردبزرگ ● بخش چهارم(4) ● ● بعُد سوم آرمان نامه ی اُردبزرگ ● بخش چهارم(4) ● ____ چرا تکرارم نمیـکنی...؟!____ چرا دیگر تکرارم نمیـکنی...؟! چرا در واپسـین لحظه های عاشــقی در میان یادها وخاطره ها... آندم که بر شانه های پـرواز نشسـته ای تا " دورشدن " را بیآموزی!! در میان خیالت... مرغک دلم را ، هـمراه خـویش نـُبردی؟ نمیدانستی مگر، عاشقانه میخواهمت ؟! ... پس ازاین اما... دیگر،بالهای پروازم ، گشوده نخواهد شد... در آبی ِ بیکرانِ عشق ...اما...آه... چرا دیگر تکرارم نمیکنی؟ مگر نبود آن" لحظـه های قسـم" آن لحظه لحظه ی سرودن ِ ترانه های عاشقی در... بند... بندهای " پیوند" در عاشقانه واژه های " باتو میمـانم" ... "بی تو میمیرم " !!! اما...چرا چرا چهره ام را، که تا همیشه ، آینه ی خویش میخواستی ..حتی...لحظه ای ، درخـاطرت نبود؟!چرا...؟ چگونه توانای رفتنت بود؟! چگونه پرواز را "در فصل کوچ" بی من... به بالهای رفتن سپرده ای؟! چرا امروز تکرارم نمیکنی ...